All About Wild Cherry Bark (monografia do druku)

W minionych latach kora dzikiej wiśni była wykorzystywana na różne sposoby w celu wspierania zdrowia organizmu. Dzisiaj chcemy odkleić warstwy, abyś mógł dowiedzieć się wszystkiego o korze dzikiej wiśni i jak jej używać w domu lub w praktyce zielarskiej.

Nie tylko podzielimy się z tobą tymi informacjami, ale mamy dla ciebie darmową monografię do wydrukowania, dzięki czemu możesz mieć te informacje pod ręką, kiedy tylko będziesz ich potrzebować!

Jak poznawanie jednego zioła na raz może uczynić cię lepszym zielarzem

Oprócz zapisania się do szkoły zielarskiej, korzystne może być zaznajomienie się z ziołami poprzez studiowanie ich pojedynczo.

Podobnie jak ludzie, kiedy spędzamy czas z jedną rośliną naraz, jesteśmy w stanie stworzyć bardziej intymny związek. Często zachęcamy naszych uczniów, aby zaczęli odkrywać zioła jako proste – picie herbaty z jednego zioła lub degustacja nalewki z jednej rośliny – właśnie z tego powodu. Mieszanki herbat i mieszanki ziołowe są wspaniałe same w sobie, ale czasem mniej znaczy więcej. Upraszczając interakcję, możemy skupić się na roślinie, która znajduje się tuż przed nami i łatwiej się do niej dostroić.

Odnosi się to również do czasu nauki — większość zielarzy mdleje na widok stosu dobrych książek o ziołach, ale nawet jedna książka może być przytłaczającą ilością informacji do przyswojenia! Koncentrując nasz obiektyw badawczy na jednej roślinie, jesteśmy w stanie zachować bardziej znaczące informacje podczas przeszukiwania wielu zasobów.

Zachęcamy cię do poświęcenia czasu na głębokie zanurzenie się i prawdziwe poznanie charakterystyki jednej rośliny naraz — i to nie tylko tego, czego uczysz się z książek, ale także tego, jak obserwujesz roślinę w naturze i jak doświadczasz roślinę, spędzając z nią czas lub przyjmując ją do organizmu. W ten sposób będziesz powoli budować swoje zrozumienie każdej rośliny iz czasem zgromadzisz głęboką wiedzę o roślinach, które zdecydowałeś się włączyć do swojej materia medica. Uważamy, że bardziej pomocne i sensowne jest poznanie naprawdę dobrze kilku roślin niż dziesiątek roślin powierzchownie.

Członkostwo Herbarium to świetny dodatek lub alternatywa dla zapisania się do programu online.

Nie bez powodu włączamy setki monografii roślin do naszych kursów i The Herbarium! Rośliny są nie tylko sercem naszych badań nad ziołolecznictwem, ale także naszym połączeniem zarówno ze starożytnymi, jak i nowoczesnymi systemami leczenia, które ucieleśnia ziołolecznictwo, oraz z zielonym światem, który wspiera nas od tysiącleci. Wierzymy w naszych sercach, że rośliny są warte studiowania i świętowania i zachęcamy do tego wszystkich naszych uczniów. Z tego powodu oferujemy ten kurs, aby poprowadzić naszych czytelników i studentów do studiowania roślin, jedna po drugiej, i rozpoczęcia tworzenia waszej materia medica.

Dwa zasoby, które pomogą Ci dowiedzieć się więcej o poszczególnych ziołach

Wraz z uruchomieniem naszego najnowszego kursu, Kursu Herbal Materia Medica, chcielibyśmy podzielić się tym, w jaki sposób członkostwo w The Herbarium doskonale uzupełnia ten kurs, dając Ci wgląd w jedną z monografii ziołowych zawartych w Twoim członkostwie w Herbarium— kora dzikiej wiśni.

Poznawanie kory dzikiej wiśni

Poniższe informacje są dokładną repliką monografii kory dzikiej wiśni, którą znajdziesz w The Herbarium. Mamy również bezpłatną wersję tej monografii do wydrukowania, którą możesz pobrać i wydrukować, aby dodać ją do swojej ziołowej materia medica na końcu tego postu.

Dzika Wiśnia (Prunus serotina)

Nazwa zwyczajowa

Dzika wiśnia, czarna wiśnia, amerykańska wiśnia

Rodzina

Rosaceae

Nazwa TCM

Nie dotyczy

Nazwa ajurwedy

Nie dotyczy

Zużycie części

Kora (z korzenia i gałęzi)

Rdzenny do

Wschodnia i Środkowa Ameryka Północna

Rozmieszczenie geograficzne

Wschodnia i środkowa Ameryka Północna, południowo-zachodnie Stany Zjednoczone, Europa

Opis botaniczny

To drzewo dorasta do wysokości 100 stóp z pniem, które może mieć do 4 stóp średnicy (Lust, 1974). Na dużych drzewach kora jest ciemnoszara do czarnej, ma szorstką teksturę i łuszczy się w postaci płatków określanych jako „spalone chipsy ziemniaczane”. Kora na mniejszych gałęziach i młodych drzewach jest ciemna, gładka i błyszcząca z poziomymi soczewicami (Thayer, 2010). Świeże drewno dzikiej wiśni, zeskrobana wewnętrzna kora lub pęknięta gałązka mają charakterystyczny zapach migdałów z powodu glikozydów cyjanogennych. Drobno ząbkowane, lancetowate zielone liście mają około 5 cali długości ze spiczastymi końcami. Białe kwiaty, które kwitną w maju, zebrane są w długie kwiatostany, podczas gdy ciemnofioletowe owoce wielkości grochu, które dojrzewają w sierpniu i wrześniu, zebrane są w pestkowce (Grieve, 1931/1971).

Kluczowe składniki

Glikozydy cyjanogenne (prunazyna i amigdalina), flawonoidy, benzaldehyd, olejki eteryczne, kwasy roślinne, garbniki, wapń, potas i żelazo (Hoffmann, 2003; Holmes, 1997; Piorier, 2013).

Problemy ze zrównoważonym rozwojem

Nieznane. Inwazyjny w Europie.

Wytyczne dotyczące zbioru

Wewnętrzna kora gałęzi i korzeni jest zbierana w środku lata lub jesienią (kiedy związki cyjanogenne są niższe) i natychmiast suszona do późniejszego wykorzystania w herbatach, syropach lub nalewkach. Można zbierać gałęzie mniejszych drzew i używać noża lub obieraczki do warzyw, aby oderwać cienką zewnętrzną i wewnętrzną korę, w przeciwieństwie do uszkadzania większego drzewa przez zdejmowanie kory z pnia. Mówi się, że sfermentowana kora i liście dzikiej wiśni są toksyczne – nigdy nie zbieraj ich z ziemi. Po zebraniu natychmiast obierz i wysusz korę w suszarce do żywności, aby upewnić się, że fermentacja się nie rozpocznie.

Używa

Dzika wiśnia to duże drzewo z rodziny różowatych (Rosaceae). Pochodzi ze wschodniej i środkowej Ameryki Północnej i rozszerzył swój zasięg na południowo-zachodnie Stany Zjednoczone. Rośnie w lasach liściastych i na polach oraz wzdłuż poboczy dróg i ogrodzeń, preferując bogatą, przepuszczalną glinę piaszczystą (Thayer, 2010). Należy zauważyć, że aronia (Prunus virginiana) jest czasami mylona z dziką wiśnią i chociaż oba należą do rodziny różowatych i mają podobne działanie ziołowe, nie są tym samym drzewem. Niniejsza monografia skupia się na czereśni dzikiej (Prunus serotina).

Herbata i syrop z kory dzikiej wiśni są często przygotowywane jako zimny napar z suszonej kory i wody, chociaż niektórzy zielarze wywarzają lub gotują suszoną korę lub nalewają ją świeżą lub suszoną. Warto zbadać opcje i poeksperymentować, aby określić, która metoda przygotowania jest dla Ciebie najskuteczniejsza.

Energetycznie dzika wiśnia jest zarówno chłodząca i rozgrzewająca, jak i susząca, o słodkim, gorzkim i ostrym smaku. Jako członek rodziny różanej, dzika wiśnia jest sprzymierzeńcem serca i czakr sakralnych, ponieważ jest słodka, kochająca, pielęgnująca i zmysłowa. Pomaga otworzyć serce, tworząc przestrzeń do pełnej miłości komunikacji i otrzymywania od innych.

Dzika wiśnia jest wskazana w stanach pobudzenia tkanek, co oznacza ciepło, zaczerwienienie, stan zapalny i tkliwość (Wood, 2008). Dzika wiśnia jest uważana za ogólny środek wzmacniający w przypadku chorób przewlekłych, takich jak zapalenie oskrzeli lub podczas rekonwalescencji po chorobie. Zielarz Peter Holmes (1997) wyjaśnia, że ​​dzika wiśnia może skrócić czas regeneracji ze względu na jej zdolność do wzmacniania serca, rozpalania apetytu, usuwania nadmiaru ciepła i przywracania energii życiowej.

Dzika wiśnia ma działanie wykrztuśne, przeciwkaszlowe, ściągające, przeciwskurczowe, przeciwzapalne, gorzkie i uspokajające. Kilka plemion rdzennych Amerykanów tradycyjnie stosowało dziką wiśnię na różne dolegliwości. Czirokezowie używali go na kaszel, przeziębienie, gorączkę, niestrawność, w celu złagodzenia bólów porodowych, jako środek tonizujący krew i jako ściągający środek do mycia ran i wrzodów. Chippewa używali go do wypędzania robaków, dezynfekcji i opatrywania oparzeń, skaleczeń, ran i wrzodów oraz w przypadku cholery i gruźlicy. Delaware używali dzikiej wiśni na biegunkę, kaszel i jako środek wzmacniający na ogólne osłabienie, podczas gdy Irokezi używali jej na kaszel, przeziębienie, gorączkę, bóle głowy, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, ból gardła, oczyszczanie krwi, rany spowodowane „złymi krew” i płonie. Ojibwa używali dzikiej wiśni na ból w klatce piersiowej i bolesność (Moerman, 1998).

Najbardziej popularnym zastosowaniem dzikiej wiśni jest kaszel i otwieranie dolnych dróg oddechowych. Jego uspokajające działanie jest pomocne w łagodzeniu odruchu kaszlu i uspokajaniu drażniącego kaszlu (Hoffmann, 2003). Jest doskonałym ziołem na infekcje dróg oddechowych, gdy jest dużo śluzu, kaszel i zwężone drogi oddechowe, które utrudniają oddychanie. Dzięki działaniu ściągającemu, uspokajającemu, przeciwskurczowemu i rozszerzającemu oskrzela kora dzikiej wiśni wysusza śluz, nasila odkrztuszanie, łagodzi kaszel i udrażnia drogi oddechowe. Również dzika wiśnia działa kojąco na drogi oddechowe dzięki działaniu wykrztuśnemu (Wood, 2008). Jest szczególnie pomocny przy kaszlu, który utrudnia przespanie nocy i jest dobry w syropie na kaszel w tym celu. Kora dzikiej wiśni jest stosowana w leczeniu zapalenia oskrzeli, krztuśca i zadu. Jest również pomocny w łagodzeniu nieproduktywnego, drażniącego kaszlu, który utrzymuje się po zakończeniu infekcji (Piorier, 2013). Jego chłodząca energia i działanie przeciwzapalne jest pomocne w stanach zapalnych, takich jak ostre i przewlekłe zapalenie zatok i alergie. Jako lek rozszerzający oskrzela pomaga również złagodzić astmę i może być stosowany w tym celu z innymi ziołami (Hoffmann, 2003).

Nic dziwnego dla członka rodziny różowatych, dzika wiśnia jest również odżywczym, tonizującym i wzmacniającym ziołem dla serca, ze zdolnością do łagodzenia nieregularności pracy serca i kołatania serca. Zielarz Matthew Wood (2008) porównuje dziką wiśnię do głogu, ponieważ są one częścią rodziny różowatych i wspomagają nierównowagę serca i układu pokarmowego. Działa uspokajająco na nerwy dzikiej wiśni, pomaga spowolnić krążenie i tętno, regulując kołatanie serca i arytmię. Naprawiając podrażnienia w naczyniach włosowatych, przeciwzapalne flawonoidy w dzikiej wiśni łagodzą przekrwienie krążenia, a także ciepło, zaczerwienienie, tkliwość i szybkie bicie serca. Flawonoidy rośliny również wywierają zauważalny efekt chłodzący, wraz z cyjanogenami, które zmniejszają ciepło komórkowe (Wood, 2008). To działanie regulujące temperaturę może być również pomocne w przypadku gorączki. Dzika wiśnia ma dwojaką naturę, ponieważ może być również rozgrzewająca dla osób z zimną skórą i słabym krążeniem w kończynach (Wood, 2008).

Dzika wiśnia jest również pomocna przy zaburzeniach trawienia dzięki działaniu przeciwskurczowemu, zdolności łagodzenia podrażnionej błony śluzowej oraz pobudzającemu trawienie gorzkiemu smakowi. Zielarz Matthew Wood (2008) podkreśla jej działanie na jelito cienkie, wyjaśniając, że kora może działać jako środek uspokajający w celu uspokojenia wrażliwości pokarmowej, a jednocześnie zachęca do odpowiednich wydzielin trawiennych dzięki swoim gorzkim właściwościom. Wood (2008) wskazuje dziką wiśnię na dolegliwości trawienne związane z nerwowym podrażnieniem żołądka i jelit, niestrawnością i biegunką. Jego działanie uspokajające, przeciwzapalne i ściągające jest również pomocne w tych stanach, uspokajając przewód pokarmowy, zmniejszając stany zapalne i podrażnienia oraz zmniejszając objętość wody w stolcu.

Działania chłodzące i przeciwzapalne dzikiej wiśni sprawiają, że jest ona również przydatna do zewnętrznego mycia ran, wrzodów, opryszczki i półpaśca.

Badania naukowe wskazują, że kora dzikiej wiśni wykazuje działanie antyproliferacyjne w ludzkich komórkach raka jelita grubego, trzustki, prostaty i piersi poprzez modulację genu-1 aktywowanego niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (Yamaguchi i in., 2006; Yang i in., 2014) . Inne badanie naukowe pokazuje, że dzika wiśnia wykazuje działanie przeciwbakteryjne, hamując wzrost solatów Neisseria gonorrhoeae (Cybulska i in., 2011).

Sposoby użycia

Zimny ​​Napar, Odwar, Nalewka, Syrop

Akcje

Wykrztuśne, przeciwkaszlowe, ściągające, przeciwskurczowe, przeciwzapalne, kardiotoniczne, gorzkie, nerwobólowe, uspokajające

Smak

Gorzki, Lekko słodki, Ostry

Energia

Chłodzenie, Suszenie

Dawka dla dorosłych

    Nalewka: 1-2 ml (1:5 w 40%) 3x dziennie*

    Gorący wywar: 1 łyżeczka suszonej kory na szklankę wrzącej wody, gotować 10-15 minut, 3x dziennie*

    Cold Infusion: 1,5-6 g suszonej kory dziennie podzielone na 1-3 dawki (Mills & Bone, 2005).

Informacje o dawkowaniu z *Medical Herbalism autorstwa Davida Hoffmanna  i **King’s American Dispensatory autorstwa H.W. Felter i J.U. Lloyd

Bezpieczeństwo

Sfermentowana kora i liście dzikiej wiśni są toksyczne, więc nigdy nie zbieraj ich z ziemi. Po zebraniu natychmiast obierz i wysusz korę w suszarce do żywności, aby fermentacja się nie rozpoczęła. David Hoffmann (2003) stwierdza, że ​​„teoretycznie duże dawki kory dzikiej wiśni są toksyczne” (s. 576), prawdopodobnie z powodu glikozydów cyjanogennych, które są metabolizowane do kwasu cyjanowodorowego (cyjanku). Cyjanogenne glikozydy są obecne w wielu roślinach z rodziny różowatych, w tym w nasionach jabłoni, pestkach brzoskwini, nasionach głogu i korze wiśni; jednak organizm jest w stanie łatwo odtruwać niskie poziomy kwasu cyjanowodorowego, dzięki czemu dzika wiśnia może być bezpiecznie stosowana nawet u dzieci (Piorier, 2013).

Referencje

    ~ 252 ~ Cybulska, P., Thakur, SD, Foster, BC, Scott, IM, Leduc, RI, Arnason, JT i Dillon, JR (2011). Wyciągi z roślin leczniczych Pierwszych Narodów Kanady, stosowane jako produkty naturalne, hamują izolaty Neisseria gonorrhoeae o różnych profilach oporności na antybiotyki. Choroby przenoszone drogą płciową, 38(7), 667–671. https://doi.org/10.1097/olq.0b013e31820cb166
  • Smutek, M. (1971). Nowoczesne zioło. Nowy Jork, NY: Dover Publications. (Praca oryginalna opublikowana w 1931 r.). Pobrane z http://botanical.com/botanical/mgmh/c/chewil56.html
  • Hoffmann, D. (2003). Zielarstwo medyczne. Rochester, VT: Healing Arts Press.
  • Holmes, P. (1997). Energetyka zachodnich ziół: strategie leczenia integrujące zachodnią i orientalną medycynę ziołową (wyd. 4, t. 2). Boulder, Kolorado: Snow Lotus Press.
  • Pożądanie, J. (1974). Książka zielnik. Nowy Jork, NY: Bantam Books.
  • Mills, S. i Bone, K. (2005). Niezbędny przewodnik po ziołowym bezpieczeństwie. St. Louis, MO: Elsevier Health Sciences.
  • Moermann, D. (1998). Etnobotanika rdzennych Amerykanów. Portland, OR: Timber Press.
  • Piorier, E. (2014). Profil rośliny: Kora czereśni. Pobrane z https://minnesotaherbalist.wordpress.com/2014/07/29/plant-profile-wild-cherry-bark/
  • Thayer, S. (2010). Ogród natury: przewodnik po identyfikacji, zbieraniu i przygotowywaniu jadalnych dzikich roślin. Birchwood, WI: Forager’s Harvest Press.
  • Drewno, M. (2008). Zielnik ziemski: Kompletny przewodnik po roślinach leczniczych nowego świata. Berkeley, Kalifornia: North Atlantic Books.
  • Yamaguchi, K., Liggett, J., Kim, NC i Baek, S. (2006). Antyproliferacyjne działanie wyciągów z liści szanty zwyczajnej i dzikiej wiśni na ludzkie komórki raka jelita grubego. Raporty onkologiczne, 15(1), 275-281. https://doi.org/10.3892/or.15.1.275
  • ~ 252 ~ Yang, MH, Kim, J., Khan, IA, Walker, LA i Khan, SI (2014). Niesteroidowe leki przeciwzapalne aktywowane modulatorami genu 1 (NAG-1) z produktów naturalnych jako środki przeciwnowotworowe. Nauki przyrodnicze, 100(2), 75–84. https://doi.org/10.1016/j.lfs.2014.01.075

Badania Naukowe

    Działanie antyproliferacyjne wyciągów z liści szanty zwyczajnej i kory dzikiej wiśni na ludzkie komórki raka jelita grubego.

    Porównanie właściwości kinetycznych i molekularnych dwóch form hydrolazy amigdaliny z nasion czeremchy (Prunus serotina Ehrh.).

    Rozwój potencjału sinicowego w dojrzewających owocach czeremchy (Prunus serotina Ehrh.)

    Ocena aktywności liazy hydroksynitrylu w hodowlach komórkowych kapuliny (Prunus serotina).

    Wyciągi z roślin leczniczych Pierwszych Narodów Kanady, stosowane jako produkty naturalne, hamują izolaty Neisseria gonorrhoeae o różnych profilach oporności na antybiotyki.

    Flawonoidy z Prunus serotina Ehrh.

    Wysokosprawna chromatografia cieczowa identyfikacja monoglikozydów flawonoidowych z Prunus serotina Ehrh.

    Identyfikacja monomerycznego i polimerowego 5,7,3’4′-tetrahydroksyflawan-3,4-diolu z ekstraktu garbników z dzikiej wiśni USP, Prunus serotina Erhart, rodzina Rosaceae.

    Immunocytochemiczna lokalizacja liazy mandelonitrylowej w dojrzałych nasionach czeremchy (Prunus serotina Ehrh.)

    Immunocytochemiczna lokalizacja hydrolazy prunazyny i liazy mandelonitrylu w łodygach i liściach Prunus serotina.

    Badanie mikroheterogeniczności i nadającej specyficzność aglikonową reszt hydrolaz prunazyny z czarnej wiśni.

    Izolacja i charakterystyka wielu form liazy mandelonitrylowej z dojrzałych nasion czeremchy (Prunus serotina Ehrh.).

    Izolacja i charakterystyka wielu form hydrolazy prunazyny z nasion czeremchy (Prunus serotina Ehrh.).

    Lokalizacja i katabolizm glikozydów cyjanogennych.

    Wielokrotne introdukcje zwiększyły różnorodność genetyczną w inwazyjnym zasięgu czeremchy (Prunus serotina; Rosaceae).

    Niesteroidowe leki przeciwzapalne aktywowane modulatorami genu 1 (NAG-1) z produktów naturalnych jako środki przeciwnowotworowe.

    Wartość odżywcza czeremchy Prunus serotina Ehrh. owoce: Właściwości przeciwutleniające i przeciwnadciśnieniowe.

    Występowanie i sezonowe rozmieszczenie C50-C60-poliprenoli oraz C100- i podobnych długołańcuchowych poliprenoli w liściach roślin.

    Prunus serotina hydrolaza amigdaliny i hydrolaza prunazyny: oczyszczanie, sekwencjonowanie n-końcowe i produkcja przeciwciał.

    Prunus spp. zatrucia u przeżuwaczy: Przypadek u kozy i rozpoznanie poprzez identyfikację fragmentów liści w treści żwacza.

    Analiza ilościowa amigdaliny i prunazyny w Prunus serotina Ehrh. stosując (1) spektroskopię H-NMR.

    Prosta i bardzo czuła metoda spektrofotometryczna do oznaczania cyjanku we krwi koni.

    Jednoczesne oznaczanie ilościowe za pomocą HPLC związków fenolowych dla surowego leku Prunus serotina subsp. capuli.

    Czasowa i przestrzenna ekspresja hydrolazy amigdaliny i liazy (R)-(+)-mandelonitrylowej w nasionach czereśni.

    Lokalizacja tkankowa i subkomórkowa enzymów katabolizujących (R)-amygdalinę w dojrzałych nasionach Prunus serotina.

    Kompartmentacja (R)-amygdaliny i hydrolazy amigdaliny na poziomie tkankowym zapobiega sinicy na dużą skalę w nieuszkodzonych nasionach Prunus.

    [Toksyczne i mniej toksyczne rośliny. 39. Prunus padus, Prunus serotina].

    Aktywność wazoaktywna i przeciwutleniająca roślin stosowanych w tradycyjnej medycynie meksykańskiej w leczeniu chorób układu krążenia.

Gdzie kupić

Suszona kora z Mountain Rose Herbs

Suszona kora ze Starwest

Darmowa monografia kory dzikiej wiśni do druku

Teraz, gdy dowiedziałeś się już o korze dzikiej wiśni, chcielibyśmy zaoferować Ci bezpłatne pobranie i wydrukowanie naszej monografii o korze dzikiej wiśni. Po prostu kliknij link, zapisz monografię PDF na swoim komputerze, wydrukuj ją i dodaj do swojej ziołowej materia medica, aby móc z niej korzystać w przyszłości.

Kliknij tutaj, aby pobrać!

Nie zapomnij zapoznać się z naszym kursem Herbal Materia Media Course, który jest bezpłatny w styczniu 2017 r., a jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś, sprawdź The Herbarium i dowiedz się, w jaki sposób tworzenie ziołowej materia medica może być jeszcze łatwiejsze dla ty!

Zapisz

Zapisz